Μια διαφορετική, περισσότερο προσωπική πλευρά του είχε παρουσιάσει ο Σταύρος Γεωργίου την περίοδο της πρώτης καραντίνας για τον κορωνοϊό.
Ο γνωστός ποινικολόγος εντοπίστηκε νεκρός το βράδυ της Τρίτης 21 Ιουλίου 2026 μέσα στο δικηγορικό του γραφείο, στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου, στο κέντρο της Αθήνας. Οι πρώτες ιατροδικαστικές ενδείξεις παραπέμπουν σε βίαιο θάνατο, ενώ η έρευνα του Τμήματος Ανθρωποκτονιών για τις ακριβείς συνθήκες βρίσκεται σε εξέλιξη.
Πριν από περίπου έξι χρόνια, σε τηλεοπτική σύνδεση με την εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», με παρουσιάστρια τη Ζήνα Κουτσελίνη, η οποία μεταδόθηκε από το STAR, ο Σταύρος Γεωργίου είχε εμφανιστεί on camera, από το σπίτι του μαζί με τις δίδυμες κόρες του και είχε μιλήσει για την καθημερινότητά τους στην καραντίνα.
Εκείνη τη φορά δεν εμφανίστηκε στην τηλεόραση για να σχολιάσει κάποια δικαστική υπόθεση, αλλά ως πατέρας, μιλώντας για την καθημερινότητα που είχαν διαμορφώσει μέσα στις πρωτόγνωρες συνθήκες της εποχής.
Ο ίδιος είχε περιγράψει ότι διάβαζε και έπαιζε με τα παιδιά, ενώ έβγαινε μόνο για τα απαραίτητα ψώνια. Οι κόρες του δεν έβγαιναν καθόλου από το σπίτι και περνούσαν λίγο χρόνο μόνο στο μπαλκόνι, ακολουθώντας τα αυστηρά περιοριστικά μέτρα που ίσχυαν τότε.
Στην τηλεοπτική συζήτηση είχε γίνει αναφορά και στη μητέρα του, η οποία τον βοηθούσε στη φροντίδα και στην ανατροφή των δύο παιδιών. Εκείνη την περίοδο, όμως, δεν βρισκόταν μαζί τους. Επειδή ήταν μεγαλύτερης ηλικίας και ανήκε στις ευάλωτες ομάδες, είχε παραμείνει μακριά από τον γιο και τις εγγονές της, προκειμένου να περιοριστεί ο κίνδυνος να της μεταφέρουν τον ιό και να αρρωστήσει.
Όταν ο Σταύρος Γεωργίου ρωτήθηκε εάν μεγάλωνε μόνος του τα κορίτσια, απάντησε καταφατικά, αναγνωρίζοντας αμέσως τη σημαντική βοήθεια της μητέρας του. Έτσι, κατά τις ημέρες της καραντίνας είχε αναλάβει μόνος του την καθημερινή φροντίδα των παιδιών, το διάβασμα, το παιχνίδι και τις ανάγκες του σπιτιού.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η μητέρα του Σταύρου Γεωργίου έφυγε από τη ζωή στα τέλη του 2025, λίγους μόλις μήνες πριν από τον θάνατο του γιου της. Η απώλειά της είχε ιδιαίτερη βαρύτητα για την οικογένεια, καθώς είχε σταθεί δίπλα του και είχε βοηθήσει ουσιαστικά στο μεγάλωμα των δύο κοριτσιών.
Η αναφορά στη μητέρα του είχε δώσει και έναν πιο ανάλαφρο τόνο στην τηλεοπτική συζήτηση. Ο γνωστός ποινικολόγος είχε επιβεβαιώσει ότι εκείνη παρακολουθούσε προσεκτικά τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις και, ακόμη και κατά τη διάρκεια των διαφημιστικών διαλειμμάτων, του τηλεφωνούσε για να του επισημάνει ότι η γραβάτα του ήταν στραβή. Όπως είχε πει χαμογελώντας, του έκανε συχνά τις δικές της «στυλιστικές παρατηρήσεις». Λίγο αργότερα, οι δύο κόρες του είχαν στείλει μέσα από την εκπομπή την αγάπη και τους χαιρετισμούς τους στη γιαγιά τους.
Ιδιαίτερη στιγμή της σύνδεσης ήταν όταν τα κορίτσια, τα οποία τότε ήταν δέκα ετών και πήγαιναν στην τετάρτη Δημοτικού, παρουσίασαν κάποιες ζωγραφιές τους.
Η μία κόρη είχε ζωγραφίσει ένα σπίτι, εμπνευσμένη από το μήνυμα «μένουμε σπίτι». Εξήγησε ότι, αφού όλοι έπρεπε να παραμένουν μέσα, ήταν σημαντικό να φροντίζουν το σπίτι, να το διατηρούν καθαρό και περιποιημένο και να κάνουν υπομονή μέχρι να περάσει η κρίση.
Η άλλη κόρη του γνωστού ποινικολόγου είχε ένα εντελώς διαφορετικό θέμα. Απεικόνιζε μια παραλία με γοργόνες σαν να εξέφραζε την επιθυμία της να τελειώσει η καραντίνα, ώστε να μπορέσουν να βγουν ξανά έξω και να επιστρέψουν στη θάλασσα.
Ο Σταύρος Γεωργίου είχε δηλώσει περήφανος για τις κόρες του και είχε παραδεχθεί ότι εκείνη η δύσκολη περίοδος τους είχε φέρει πιο κοντά. Λόγω των απαιτητικών επαγγελματικών του υποχρεώσεων, όπως είχε εξηγήσει, τα παιδιά δεν τον έβλεπαν προηγουμένως τόσο συχνά και για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Στην καραντίνα, όμως, είχαν βρεθεί όλοι μαζί, σχηματίζοντας, όπως χαρακτηριστικά είχε πει, «μια μεγάλη αγκαλιά».
Όπως ο Σταύρος Γεωργίου είχε πει σε αυτήν την τηλεοπτική σύνδεση, τα κορίτσια παρακολουθούσαν κάθε πρωί τα μαθήματά τους από το σπίτι. Μεταξύ άλλων, έκαναν Ιστορία, Μαθηματικά, Ελληνικά και Αγγλικά. Παράλληλα, βοηθούσαν στις δουλειές, τακτοποιούσαν και έπλεναν τα πιάτα.
Στον ελεύθερο χρόνο τους έπαιζαν όλοι μαζί. Ένα από τα αγαπημένα τους παιχνίδια ήταν μια εκδοχή του «Τροχού της Τύχης» που είχαν βρει στο τάμπλετ, με τα κορίτσια να αστειεύονται ότι κέρδιζαν τους πάντες.
Η συζήτηση έγινε ακόμη πιο χαλαρή όταν ρωτήθηκαν τι θα ήθελαν να κάνουν όταν μεγαλώσουν. Οι δύο αδελφές απάντησαν σχεδόν με μία φωνή ότι ήθελαν να γίνουν δικηγόροι, προκαλώντας τα γέλια του πατέρα τους και της παρουσιάστριας.
Πριν ολοκληρωθεί η σύνδεση, τα κορίτσια έστειλαν το δικό τους μήνυμα στα παιδιά που βρίσκονταν την ίδια περίοδο κλεισμένα στα σπίτια τους. Τους ζήτησαν να κάνουν υπομονή, να ακούν τους γονείς τους και να αποφεύγουν τη φασαρία μέχρι να περάσει η κρίση. Στο τέλος ευχήθηκαν σε όλους καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα.
Ήταν μια σπάνια τηλεοπτική στιγμή που παρουσίαζε τον Σταύρο Γεωργίου μακριά από τις δικαστικές αίθουσες και τις πολύκροτες υποθέσεις: στο σπίτι, με τις δύο κόρες του, να προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες και τις μικρές καθημερινές απαιτήσεις της καραντίνας.
Δεν επιτρέπεται η αναδημοσίευση του παρόντος κειμένου και των φωτογραφιών.
0 Σχόλια