Όταν η Λούτσα απείχε μία ώρα από τα Σπάτα

Ένα δημοσίευμα της 18ης Αυγούστου 1927 μάς μεταφέρει σχεδόν έναν αιώνα πίσω, σε μια εποχή κατά την οποία η Λούτσα περιγραφόταν ως μια μαγευτική, αλλά δύσκολα προσβάσιμη τοποθεσία, σε απόσταση μίας ώρας από τα Σπάτα.

Το παλιό κείμενο, υπό τον τίτλο «Η κίνησις των επαρχιών», αναφέρεται στη Λούτσα ως περιοχή με πευκοδάση, για την οποία ήδη τότε εξετάζονταν έργα εξωραϊσμού. Η σημερινή πυκνοδομημένη παραλιακή πόλη παρουσιάζεται ως ένας σχεδόν ανεξερεύνητος και «ρομαντικός» τόπος φυσικής ομορφιάς, που μόλις άρχιζε να αποκτά υποδομές.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται σε κλινική που λειτουργούσε μέσα σε πευκώνα, στην τοποθεσία «Βαλανιδέζα». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η κλινική είχε ιδρυθεί δύο χρόνια νωρίτερα από τον γιατρό Σ. Πρίφτη, διέθετε ηλεκτροφωτισμό και χαρακτηριζόταν «ἐφάμιλλος πρὸς τὰς εὐρωπαϊκάς».

Το μεγάλο πρόβλημα ήταν ο δρόμος

Το βασικό εμπόδιο για την αξιοποίηση της περιοχής ήταν η έλλειψη κατάλληλου δρόμου που θα συνέδεε τη Λούτσα με τα Σπάτα. Το δημοσίευμα σημειώνει ότι για την κατασκευή του δρόμου προσφέρονταν η προσωπική εργασία των κατοίκων, καθώς και υλικά, όπως σκύρα.

Παράλληλα, σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις των αρμοδίων, το τότε Υπουργείο Συγκοινωνίας επρόκειτο να διαθέσει το τεχνικό προσωπικό και τα απαιτούμενα μηχανήματα.

Η αναφορά αυτή αποτυπώνει τις συνθήκες της εποχής, όταν τα μεγάλα τοπικά έργα δεν στηρίζονταν μόνο στην κρατική χρηματοδότηση, αλλά και στην προσωπική εργασία και τη συνεισφορά των ίδιων των κατοίκων.

Ο δρόμος που σήμερα διανύεται σε λίγα λεπτά, το 1927 αποτελούσε το βασικό αναπτυξιακό αίτημα για τη «μαγευτική Λούτσα».

Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΠΑΡΧΙΩΝ

Εἰς ἀπόστασιν μιᾶς ὥρας ἀπὸ τῆς κωμοπόλεως (των Σπάτων) κεῖται ἡ μαγευτικὴ τοποθεσία Λούτσα, ὅπου ὑπάρχουν δάση πεύκων καὶ εἰς τὴν ὁποίαν γίνονται μελέται ἐξωραϊστικῶν ἔργων.

Ἐν τῷ μέσῳ πευκῶνος, καὶ εἰς τὴν παρακειμένην θέσιν «Βαλανιδέζαν» εὑρίσκεται ἡ, ἀπὸ διετίας ἱδρυθεῖσα, ἠλεκτροφώτιστος κλινικὴ τοῦ συμπολίτου μας ἰατροῦ κ. Σ. Πρίφτη, ἐφάμιλλος πρὸς τὰς εὐρωπαϊκάς.

Διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ρωμαντικῆς Λούτσας προέχει τὸ ζήτημα τῆς κατασκευῆς δρόμου ἑνώνοντος ταύτην μὲ τὰ Σπάτα. Πρὸς τοῦτο προσφέρεται ἡ προσωπικὴ ἐργασία τῶν κατοίκων καὶ τὸ ἀνάλογον ὑλικόν (σκύρα κλπ.).

Κατὰ τὰς διαβεβαιώσεις δὲ τῶν ἀρμοδίων τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας πρόκειται νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Κοινότητος τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν καὶ τὰς μηχανάς.