Πάρκο της οδού Σωτήρος στην Αρτέμιδα - Βανδαλισμοί και «βανδαλισμοί» – Από την «ολοκληρωτική κατεδάφιση» του 2018 στα «κωλόπαιδα» και τα «σιχάματα» του 2026


Στη φωτογραφία που δημοσιοποιήθηκε από τον Δήμο Σπάτων–Αρτέμιδος, στις 7 Αυγούστου του 2026,  με αφορμή φθορές στο πάρκο  στην οδό Σωτήρος στην Αρτέμιδα, φαίνονται κυβόλιθοι βγαλμένοι από τη θέση τους και τοποθετημένοι ο ένας πάνω στον άλλον.


Μόνο που, αν κοιτάξεις τη φωτογραφία χωρίς να έχεις πρώτα διαβάσει τη λέξη «βανδαλισμός», αυτό που βλέπεις μοιάζει περισσότερο με κάτι πολύ απλό: ένα μικρό παιδικό σπιτάκι.

Και όταν επισκεφθήκαμε το πάρκο και κοιτάξαμε από κοντά το σημείο, η ιστορία έγινε ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.

Οι συγκεκριμένοι κυβόλιθοι μπορεί να μετακινήθηκαν από παιδιά. Η φθορά όμως που υπάρχει εκεί δεν μπορεί να δημιουργήθηκε από τα παιδιά που έφτιαξαν το σπιτάκι.

Και αυτό δεν είναι απλώς μια υπόθεση.

Τα χόρτα δεν φύτρωσαν και δεν ξεράθηκαν στα σημεία από τα οποία έχουν βγει οι κυβόλιθοι μέσα σε μία ημέρα.


Η επόμενη μέρα

Το βράδυ της 8ης Αυγούστου βρεθήκαμε στο ίδιο ακριβώς σημείο.



 

Το «σπιτάκι» είχε πλέον εξαφανιστεί και οι περισσότεροι κυβόλιθοι είχαν ξανατοποθετηθεί περίπου στη θέση τους.


Δεν γνωρίζουμε ποιος τους έβαλε ξανά εκεί. 

Αυτό που μπορούμε όμως να δούμε είναι η κατάσταση του εδάφους.




Στα κενά ανάμεσα στους κυβόλιθους και κάτω από σημεία όπου λείπουν κομμάτια υπάρχουν χόρτα.




Και όχι χόρτα που μόλις φύτρωσαν. Τα χόρτα που έχουν ήδη ξεραθεί.




Άρα υπάρχει κάτι που δύσκολα χωρά σε οποιοδήποτε σενάριο σύμφωνα με το οποίο μια παρέα παιδιών πήγε εκεί πριν από μία ή δύο ημέρες, ξήλωσε τους κυβόλιθους και έφτιαξε το σπιτάκι.


Δεν γίνεται σήμερα να αποκαλύπτεται το χώμα και αύριο να έχει προλάβει εκεί να φυτρώσει βλάστηση, να αναπτυχθεί και να ξεραθεί.



"Η φθορά προϋπήρχε" είπαν κάτοικοι που ρωτήσαμε.

Και το απλό ερώτημα παραμένει: Αν ένα μικρό παιδί μπορεί να σηκώσει έναν τέτοιο κυβόλιθο και να τον χρησιμοποιήσει για να φτιάξει σπιτάκι, πόσο καλά στερεωμένος ήταν ήδη;

Γιατί το εναλλακτικό σενάριο αρχίζει να γίνεται λίγο… απαιτητικό. Θα πρέπει περίπου να φανταστούμε μια παρέα μικρών παιδιών που ξεκίνησε για το πάρκο οργανωμένη: κιμωλίες στη μία τσέπη, καλέμι και σφυρί στην άλλη.

Πρώτα έσπασε τους αρμούς, μετά αποκόλλησε τους κυβόλιθους, στη συνέχεια τους ζωγράφισε με χρωματιστές κιμωλίες, κατασκεύασε δύο μικρά σπιτάκια και στο τέλος έφυγε. Και κάπου μέσα σε όλη αυτή τη δραστηριότητα πρόλαβαν να φυτρώσουν και να ξεραθούν τα χόρτα από κάτω.

Μάλλον όχι.


Ήλιοι, χρώματα και κιμωλίες

Οι φωτογραφίες από το σημείο δείχνουν επίσης κάτι που δεν φαίνεται να ταιριάζει ιδιαίτερα με μια εικόνα «μανίας καταστροφής».


Πάνω στους κυβόλιθους υπάρχουν ζωγραφιές με κιμωλία. Γαλάζιο, κίτρινο, πράσινο, ροζ. Σε κάποιους έχουν ζωγραφίσει έναν ήλιο. 



Σε άλλους χρωματιστά σχέδια και σχήματα. 



Στο δάπεδο λίγο πιο πάνω από το κατεστραμμένο σημείο έχουν γραφτεί αριθμοί σε τέτοια σειρά, που παραπέμπει σε παιχνίδι τύπου κουτσό ή σε άλλο αυτοσχέδιο παιδικό παιχνίδι.



Δεν γνωρίζουμε φυσικά αν τα ίδια παιδιά που έφτιαξαν το σπιτάκι είχαν ζωγραφίσει προηγουμένως και τους κυβόλιθους. Μπορεί - το πιθανότερο - να ήταν άλλα παιδιά, άλλη ημέρα, άλλη παρέα.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος όλα όσα βλέπουμε να αποτελούν ένα και το αυτό περιστατικό. Άλλος μπορεί να προκάλεσε παλαιότερα τη ζημιά, άλλα παιδιά μπορεί να ζωγράφισαν τους ήδη χαλαρούς κυβόλιθους και κάποια άλλα μπορεί, κάποια στιγμή, να τους βρήκαν εκεί και να σκέφτηκαν το αυτονόητο για ένα παιδί: «Ας φτιάξουμε ένα σπίτι».

Μια τρυφερή παιδική παρέμβαση σε έναν χώρο παιχνιδιού μπορεί τελικά να μετατράπηκε, μέσα από μία φωτογραφία και έναν χαρακτηρισμό, σε ιστορία «βανδαλισμού».


Το ίδιο σημείο είχε καταστραφεί  το 2018

Βρήκαμε φωτογραφία του ίδιου ακριβώς σημείου από τον Σεπτέμβριο του 2018. Και τότε οι ίδιοι κυβόλιθοι ήταν ξηλωμένοι.

Η κάτοικος που είχε δημοσιεύσει τις παρακάτω φωτογραφίες στο Facebook περιέγραφε πολύ συγκεκριμένες καταστροφές στο καινούργιο τότε πάρκο: σπασμένο τσιμεντένιο παγκάκι, ξηλωμένους κυβόλιθους (ακριβώς στο ίδιο σημείο που είναι ξηλωμένοι και σήμερα) και  κάποιoυς που είχαν αφοδεύσει στον χώρο της παιδικής χαράς και είχαν λερώσει όλες τις κούνιες.

Αυτό είναι βανδαλισμός.

Η ίδια κάτοικος έγραφε τότε ότι άνθρωποι της γειτονιάς είχαν φτάσει στο σημείο να πάρουν μόνοι τους λάστιχο και χλωρίνη από το σπίτι τους και να καθαρίσουν την παιδική χαρά που βρίσκεται στο πάρκο.



Σε αυτήν την καταγγελία του 2018 η κάτοικος είχε ανεβάσει την ανάρτησή της και άλλες τρεις φωτογραφίες. Μια από αυτές είναι και αυτή που δείχνει τους κυβόλιθους σπασμένους στο ίδιο ακριβώς σημείο που είναι σπασμένοι και σήμερα.

Οι κατεστραμμένοι κυβόλιθοι στο πάρκο της οδού Σωτήρος στην Αρτέμιδα το Σεπτέμβριο του 2018

Οι κατεστραμμένοι κυβόλιθοι στο πάρκο της οδού Σωτήρος στην Αρτέμιδα στις 8 Αυγούστου 2026


Την ανάρτηση είχε αναδημοσιεύσει ο δήμαρχος Σπάτων - Αρτέμιδος, Δημήτρης Μάρκου, χρησιμοποιώντας ιδιαίτερα σκληρή και μάλλον υπερβολική γλώσσα για τους υπεύθυνους των καταστροφών, γράφοντας, μεταξύ άλλων, ότι δημοσίευε φωτογραφίες του πάρκου πριν «το κατεδαφίσουν κάποιοι ανεγκέφαλοι ολοκληρωτικά».

 


Αν και η διατύπωση του δημάρχου το 2018 ήταν ίσως δραματική, ήταν βανδαλισμός αυτό που συνέβη στο πάρκο τότε, υπήρχαν πράγματι σαφείς και σοβαρές καταστροφές.


Οκτώ χρόνια μετά, το ίδιο ακριβώς σημείο

Εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα σύγκριση.

  • 2018: το ίδιο σημείο με ξηλωμένους κυβόλιθους.
  • 2026: το ίδιο σημείο, ξανά με προβληματικούς κυβόλιθους.



Δεν γνωρίζουμε τι συνέβη στα οκτώ χρόνια που μεσολάβησαν.

  • Είναι απολύτως πιθανό ο Δήμος να αποκατέστησε τότε πλήρως το σημείο και αυτό να καταστράφηκε ξανά.
  • Μπορεί να επισκευάστηκε περισσότερες από μία φορές.
  • Μπορεί η σημερινή φθορά να είναι πολύ νεότερη.

Αυτό που δεν αλλάζει είναι ότι το ίδιο ακριβώς σημείο παρουσιάζει πρόβλημα εδώ και χρόνια.

Και υπάρχει μια ακόμη ιδιαιτερότητα.

Σε όλα τα άλλα αντίστοιχα σημεία του πάρκου υπάρχουν κολωνάκια που εμποδίζουν την είσοδο αυτοκινήτων. Στο συγκεκριμένο άνοιγμα δεν υπάρχουν.

Αντίθετα, υπάρχει και μια τσιμεντένια διαμόρφωση στην άκρη, η οποία στην πράξη κάνει ευκολότερη την άνοδο ενός οχήματος από το χώμα προς την πλακόστρωση.

  • Μήπως λοιπόν θα έπρεπε στο σημείο αυτό να υπάρχουν δύο ακόμη κολωνάκια;


Κάτοικος υποστηρίζει ότι οι ζημιές έγιναν από οχήματα

«Είναι δυνατόν να μπορούν να φεύγουν έτσι οι πλάκες από το έδαφος; Από τα χέρια παιδιού;! Και μικρού παιδιού αν κρίνω από την κατασκευή;» σχολιάζει στο Facebook κάτοικος της περιοχής και προσθέτει ότι στο συγκεκριμένο σημείο είχε στο παρελθόν στραμπουλήξει το πόδι του.

Υποστηρίζει ακόμη ότι οι συγκεκριμένες φθορές είχαν προκληθεί από φορτηγά εργαζομένων που μπήκαν στον χώρο κατά τις εργασίες ανανέωσης της παιδικής χαράς το προηγούμενο Πάσχα.




Αυτό, βεβαίως, δεν μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε, το καταγράφουμε ως δημόσια και επώνυμη μαρτυρία κατοίκου.

Η μορφή της ζημιάς, όμως, καθώς και η δυνατότητα πρόσβασης οχήματος στο συγκεκριμένο σημείο  κάνουν το σενάριο της καταπόνησης από όχημα τουλάχιστον πολύ πιο λογικό από το σενάριο μιας οργανωμένης παιδικής επιχείρησης με… καλέμια και κιμωλίες.




Κίνδυνος ατυχήματος

Σήμερα, έτσι όπως επανατοποθετήθηκαν οι πλάκες στο πάρκο, υπάρχει κίνδυνος ατυχήματος. Μάλλον οι κυβόλιθοι πρέπει να απομακρυνθούν άμεσα από εκεί, γιατί είναι χαλαροί και ασταθείς, να καθαριστεί το σημείο και όταν μπορεί να σταλεί εκεί ένα συνεργείο, να επισκευαστεί.



Η ηλεκτροπληξία το 2025

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που τίθεται θέμα ασφάλειας στον συγκεκριμένο χώρο. Υπάρχει και ένα ακόμη γεγονός που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Στο ίδιο πάρκο, τον Σεπτέμβριο του 2025, ένα 9χρονο κορίτσι υπέστη ηλεκτροπληξία από ηλεκτρολογική εγκατάσταση στον χώρο και χρειάστηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.


Διαβάστε:

Αρτέμιδα: 9χρονο κοριτσάκι υπέστη ηλεκτροπληξία από γυμνά καλώδια σε κολώνα φωτισμού – rpn


Το περιστατικό συζητήθηκε αργότερα και στο Δημοτικό Συμβούλιο, όπου υπήρξε έντονη αντιπαράθεση.


Διαβάστε:

Μητέρα ή γιαγιά, ΚΑΤ ή Παίδων - Όλα συζητήθηκαν εκτός από τη σπασμένη κούνια - «Ψέματα», ειρωνείες και αντεγκλήσεις


Δεν συνδέουμε φυσικά την ηλεκτροπληξία με τους κυβόλιθους. Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικά ζητήματα. Το αναφέρουμε όμως γιατί όταν μιλάμε για ένα σημείο στο οποίο ένας κάτοικος λέει ότι έχει ήδη στραβοπατήσει και τραυματιστεί, και όπου οι κυβόλιθοι εμφανίζονται χαλαροί και ασταθείς, η συντήρηση και η ασφάλεια του χώρου δεν είναι μια θεωρητική συζήτηση.


Από το «σπιτάκι» στα «τέρατα» και τα «κωλόπαιδα»

Η ανάρτηση του Δήμου βρήκε ανταπόκριση από κατοίκους, αρκετοί από τους οποίους συμφώνησαν με το μήνυμά της. 

Η συζήτηση πήγε γρήγορα στην «παιδεία που αρχίζει από το σπίτι», στην ευθύνη των γονιών και στη νέα γενιά.

Μέχρι εδώ, θεμιτή συζήτηση. Μόνο που κάποιοι πήγαν πολύ παραπέρα.

Τα άγνωστα παιδιά που υποτίθεται ότι ευθύνονται για τη φωτογραφία χαρακτηρίστηκαν στα σχόλια «τέρατα», «σιχάματα», «κωλόπαιδα».

«Δεν είναι παιδιά που έχουν βγάλει στην κοινωνία σήμερα, είναι τέρατα και οι γονείς μαζί», έγραψε μία κάτοικος.

«Σιχάματα δυστυχώς από σπίτια», έγραψε άλλη.

«Δεν είναι παιδιά, κωλόπαιδα είναι», ήταν ένα ακόμη σχόλιο.

Και όλα αυτά για παιδιά που κανείς δεν γνωρίζει ποια είναι, πόσων ετών είναι και —το σημαντικότερο— αν προκάλεσαν τη ζημιά για την οποία κατηγορούνται.


Η δημόσια καταδίκη μιας πράξης είναι ένα πράγμα. Η μετατροπή άγνωστων μικρών παιδιών σε «τέρατα» και «σιχάματα» είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Και όταν οι φωτογραφίες του ίδιου του χώρου δείχνουν ότι η φθορά είναι παλιότερη από το «σπιτάκι», όλη αυτή η ευκολία της καταδίκης γίνεται ακόμη πιο άβολη.


Ίσως να κοιτάξουμε πρώτα το πάρκο

Ένας άλλος κάτοικος στάθηκε σε μία φράση της ίδιας της ανακοίνωσης του Δήμου: «Ο Δήμος έχει υποχρέωση να κατασκευάζει, να επισκευάζει, να καθαρίζει και να συντηρεί». Και ρώτησε: «Την παραπάνω πρόταση πού την έχει κάνει πράξη ο Δήμος;»

Ίσως τελικά εκεί βρίσκεται το πιο χρήσιμο ερώτημα.

Όχι αν είναι σωστό τα παιδιά να μετακινούν στοιχεία ενός δημόσιου χώρου. Προφανώς και δεν είναι κάτι που πρέπει να ενθαρρύνεται. Αλλά πώς βρέθηκαν αυτά τα στοιχεία τόσο χαλαρά ώστε μικρά παιδιά να μπορούν να τα πάρουν και να τα χρησιμοποιήσουν σαν τουβλάκια;


Κρατάει χρόνια...

  • Πρόκειται για ένα σημείο που είχε ήδη πρόβλημα το 2018. 
  • Ένα σημείο που παρουσιάζει και σήμερα φθορά. 
  • Κυβόλιθους με διαλυμένους ή αποκολλημένους αρμούς.
  • Χόρτα που έχουν προλάβει να φυτρώσουν και να ξεραθούν κάτω από τα κενά.
  • Έναν κάτοικο που λέει ότι έχει ήδη στραβοπατήσει εκεί.
  • Ένα άνοιγμα χωρίς τα κολωνάκια που υπάρχουν αλλού και από το οποίο μπορεί να περάσει όχημα.
  • Και πάνω σε όλα αυτά, παιδιά που φαίνεται να βρήκαν τα κομμάτια, τα ζωγράφισαν με κιμωλίες, έφτιαξαν ήλιους, χρώματα και ένα μικρό σπίτι.


Βανδαλισμός;

Η λέξη "βανδαλισμός" είναι πολύ βαριά για αυτό που δείχνει η φωτογραφία. Και εμείς πιστεύουμε ότι η φωτογραφία δείχνει ότι κάποιοι βρήκαν κάτι που ήταν ήδη χαλασμένο και, με έναν τρόπο που συνήθως τα παιδιά ξέρουν, για λίγη ώρα το έκαναν παιχνίδι.


Σχετικά άρθρα

Ο Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος βρήκε τους ενόχους για το μαύρο μας το χάλι - Τα παιδιά, οι γονείς και όσοι… έχουν απαιτήσεις




Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια