Της Έφης Κουλοχέρη
Ο Αγροτικός Προμηθευτικός Συνεταιρισμός Σπάτων έθεσε στον Δήμο ένα απλό και συγκεκριμένο ερώτημα: Γιατί, πριν από την προμήθεια λιπασμάτων, δεν ζητήθηκε και από εκείνον μία προσφορά;
Δεν ρώτησε γιατί δεν του ανατέθηκε η προμήθεια. Δεν υποστήριξε ότι έπρεπε να επιλεγεί υποχρεωτικά επειδή είναι τοπικός φορέας. Ρώτησε γιατί δεν του δόθηκε καν η δυνατότητα να καταθέσει την τιμή του.
Η ουσία της απάντησης του Δήμου ήταν ότι δεν είχε υποχρέωση να απευθυνθεί σε κάθε τοπική επιχείρηση ή σε συγκεκριμένο προμηθευτή:
Άλλο πράγμα είναι η έρευνα αγοράς και άλλο η ύπαρξη δήθεν υποχρέωσης του Δήμου να απευθύνει πρόσκληση σε κάθε τοπική επιχείρηση ή σε συγκεκριμένο προμηθευτή. Τέτοια υποχρέωση δεν προβλέπεται από τον νόμο.
Ναι, πράγματι. Μπορεί να μην υπήρχε σχετική νομική υποχρέωση. Είναι, όμως, αυτή απάντηση στο ερώτημα που τέθηκε;
Ο Συνεταιρισμός ρώτησε: «Γιατί δεν ζητήσατε και από εμάς μία προσφορά;». Ο Δήμος απάντησε ουσιαστικά: «Δεν παρανομήσαμε που δεν σας τη ζητήσαμε».
Πρόκειται για δύο διαφορετικά πράγματα.
Ο Δήμος θα μπορούσε να απαντήσει ότι ζήτησε τιμή και τη βρήκε υψηλότερη. Ότι ο Συνεταιρισμός δεν μπορούσε να διαθέσει τα απαιτούμενα προϊόντα, τις συγκεκριμένες ποσότητες ή να ανταποκριθεί στους όρους παράδοσης. Θα μπορούσε, δηλαδή, να δώσει μία συγκεκριμένη διοικητική εξήγηση.
Αντί γι’ αυτό, περιορίστηκε στη νομιμότητα της επιλογής του: δεν ήμασταν υποχρεωμένοι να σας ρωτήσουμε.
Και εδώ εμφανίζεται μια προφανής αντίφαση.
«Υποστηρίζετε τα καταστήματα της πόλης μας», αναγράφεται στις πινακίδες που έχει τοποθετήσει ο ίδιος ο Δήμος Σπάτων–Αρτέμιδος. Η μία βρίσκεται στη διασταύρωση της Αρτέμιδας και η δεύτερη στην πλατεία Ξενοφώντος στα Σπάτα.
Ούτε οι δημότες είναι υποχρεωμένοι από τον νόμο να ψωνίζουν από τα καταστήματα της περιοχής τους.
Ο καθένας επιλέγει με βάση τις τιμές, την ποιότητα, την εξυπηρέτηση και, ασφαλώς, τις οικονομικές του δυνατότητες. Κάποιος μπορεί να βρει ένα προϊόν στην ίδια τιμή σε ένα τοπικό κατάστημα και να το προτιμήσει. Μπορεί ακόμη να δεχθεί μια μικρή διαφορά, επειδή το κατάστημα βρίσκεται δίπλα του, δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσει το αυτοκίνητό του και γνωρίζει ότι τα χρήματά του παραμένουν στην τοπική οικονομία.
Κάποιος άλλος μπορεί να μην έχει αυτή τη δυνατότητα και να επιλέξει αποκλειστικά τη χαμηλότερη τιμή. Είναι απολύτως σεβαστό.
Η πινακίδα, επομένως, δεν επιβάλλει υποχρέωση. Εκφράζει μια θέση: ότι η στήριξη των τοπικών καταστημάτων ωφελεί την πόλη και πρέπει, όταν αυτό είναι δυνατόν, να αποτελεί συνειδητή επιλογή των κατοίκων. Είναι στάση ζωής.
Αν, όμως, αυτό ζητά ο Δήμος από τους δημότες, τι κάνει ο ίδιος όταν πραγματοποιεί αγορές με δημόσιο χρήμα;
Κανείς δεν ζητά να παρακάμπτονται οι κανόνες των προμηθειών, να επιλέγονται τοπικές επιχειρήσεις ανεξάρτητα από τις τιμές ή να πληρώνει ο Δήμος ακριβότερα προϊόντα μόνο και μόνο λόγω εντοπιότητας. Ο Δήμος οφείλει να προστατεύει το δημόσιο χρήμα.
Η αίτηση μιας προσφοράς, όμως, δεν αποτελεί ανάθεση. Δεν εξασφαλίζει σε κανέναν την προμήθεια και δεν υποχρεώνει τον Δήμο να αποδεχθεί την τιμή του. Απλώς δημιουργεί ένα ακόμη πραγματικό μέτρο σύγκρισης.
Μπορεί η προσφορά του Συνεταιρισμού να ήταν ακριβότερη. Μπορεί να ήταν ίδια. Μπορεί και να ήταν οικονομικότερη. Δεν το γνωρίζουμε, ακριβώς επειδή δεν ζητήθηκε.
Αυτό είναι το ερώτημα στο οποίο ο Δήμος δεν απάντησε: γιατί δεν θέλησε να μάθει;
Η νομιμότητα είναι η ελάχιστη και αυτονόητη απαίτηση από μια δημοτική αρχή. Δεν αρκεί, όμως, ως απάντηση σε κάθε ερώτημα διοικητικής επιλογής και πολιτικής συνέπειας.
Όταν ο ίδιος ο Δήμος τοποθετεί πινακίδες και καλεί τους κατοίκους να στηρίζουν τα καταστήματα της πόλης τους, δεν μπορεί, όταν έρχεται η δική του σειρά, να θεωρεί επαρκή την απάντηση: «Δεν είμαστε υποχρεωμένοι».
Ούτε οι δημότες είναι υποχρεωμένοι.
Το κάνουν –όταν μπορούν– επειδή θεωρούν ότι είναι σωστό και ωφέλιμο για τον τόπο τους. Και θα περίμεναν από τον ίδιο τον Δήμο, αν όχι να επιλέγει υποχρεωτικά την τοπική αγορά, τουλάχιστον να προσπαθεί να τη συμπεριλαμβάνει στις επιλογές και στις συγκρίσεις του.
Ως νομική θέση, λοιπόν, το «δεν είμαστε υποχρεωμένοι» στέκει. Ως απάντηση προς έναν τοπικό Συνεταιρισμό, όμως, και μάλιστα από έναν Δήμο που καλεί δημοσίως τους κατοίκους να στηρίζουν την αγορά της πόλης τους, είναι πραγματικά ντροπιαστική.
Σχετικά άρθρα
Δεν επιτρέπεται η αναδημοσίευση του παρόντος κειμένου και των φωτογραφιών.
0 Σχόλια